Boekrecensie: Lies leest 'Relativi-tiet', Linda's eigen 'handleiding voor beginners in de wereld van chemotherapie'

Boekrecensie: Lies leest 'Relativi-tiet', Linda's eigen 'handleiding voor beginners in de wereld van chemotherapie'
Regelmatig verschijnt er een nieuw boek over kanker. Soms met een medische insteek, soms een zeer persoonlijk verhaal neergepend door een lotgenoot. Wie beter om het te lezen en voor ons te reviewen dan één van onze eigen klanten?
Deze maand dook Lies in Relativi-tiet van de Nederlandse Linda Gresnigt-Van Luinen. Linda schreef vanuit haar eigen kankerervaring dit (dag)boek vol praktische tips, verbeelding en een vleugje 'positivi-tiet' en vooral veel 'relativi-tiet' (zoals ze het zelf formuleert).

Wie is onze lezer/recensent van dienst?

“Ik ben Lies Baarendse, 44 jaar. Eind december 2025 kreeg ik de diagnose van borstkanker. Ik was er vroeg bij, maar ondanks dat wacht(te) me toch het hele traject: borstsparende operatie, chemotherapie, radiotherapie en anti-hormoontherapie. Op dit moment heb ik 4 van  de 6 chemo’s achter de rug. In juli volgt dan de radiotherapie en de opstart van de anti-hormoontherapie.

Omdat ik (gelukkig) helemaal niet thuis was in de wereld van borstkanker, grijp ik elke kans om er meer over te weten. Ik merk dat ik dan eerder zoek naar verhalen van lotgenoten, dan medische of wetenschappelijke literatuur. De ervaringen van anderen helpen me meer, omdat het verder gaat dan terminologie, procenten en producten. En, het helpt ook om te relativeren! Daarom dat ik erg benieuwd was naar dit boek.

Ik hoopte vooral te lezen hoe dit voor Linda is geweest, om ook te leren uit haar ervaring, zowel op mentaal vlak (hoe ga ik hier in mijn hoofd en hart mee om), als op medisch vlak (tips over wat wel en niet werkt om je fysiek beter te voelen).”

Enerzijds lees je wat ze deelde met de buitenwereld, maar ook hoe ze zich écht voelde.

Dagboekfragmenten en blogberichten, vaak zonder schroom

Lies: “Het boek leest als een trein! Ik las het uit op één dag! De afwisseling tussen de dagboekfragmenten en de blogberichten is heel aangenaam en zorgt ervoor dat je twee kanten ziet. Enerzijds lees je wat ze deelde met de buitenwereld, maar ook hoe ze zich écht voelde. Zelf geef ik ook regelmatig updates aan mijn omgeving, en hoewel dit wel waarheidsgetrouw is, laat je (onbewust?) een aantal dingen weg. Ook Linda doet dat, en vangt dat nu op in dit boek. Mooi hoe ze durft te vertellen over (het gebrek aan) intimiteit en zelfs vaginale problemen.”

Elk kankerbehandelingstraject is anders

“Toch zijn er ook heel wat verschillen, en dat benoemt ze ook: elk traject is anders. Ik krijg een heel andere chemococktail en behandeling waardoor haar traject niet helemaal herkenbaar is. Ook de aanpak in het ziekenhuis is anders dan bij mij. Het grootste verschil is echter dat het boek door een Nederlandse geschreven is. Er zitten heel wat uitdrukkingen in die ik helemaal niet kende en echt heb moeten opzoeken om te kunnen begrijpen (bijvoorbeeld: “ik voel met niet helemaal apk”, of “huishouden van Jan Steen”). Achteraan in het boek staat ook een lijst van websites en organisaties waar je terecht kan, in Nederland. Zo’n overzichtje voor Vlaanderen zou wel handig zijn.” 

Hoewel ze zeker haar moeilijke momenten heeft, overheerst de positiviteit. Dit helpt mij enorm, het geeft me de energie om er verder voor te gaan.

Positiviteit overheerst

“Linda is een enorm positief ingesteld persoon en dat voel je doorheen het hele boek. Hoewel ze zeker haar moeilijke momenten heeft, overheerst de positiviteit. Dit helpt mij enorm, het geeft me de energie om er verder voor te gaan. Om die reden is midden in de therapie/het traject dan ook een goed moment om dit te lezen. Ik weet al dat mijn traject anders is, dus ik word niet afgeschrikt door de slechte momenten of de bijwerkingen die ze benoemt, en tegelijk geeft het me de positieve vibes om de rest van mijn traject te kunnen ondergaan.

Maar, die overwegend positieve sfeer van het boek maakt me ook wat bang om het aan te raden aan vrienden of familie. Want, als Linda zo positief kan zijn en blijven, dan moet ik dat toch ook kunnen? Pas op, dat is absoluut niet de boodschap die Linda geeft in het boek, echt niet. Maar, mijn ervaring is dat lezen over een slecht moment nog helemaal anders is dan het zelf meemaken, als partner, vriend, of familie. Ik zou het hen dan eerder nadien laten lezen, waarbij je eerst zelf aangeeft wat hetzelfde was en wat niet. Voor lotgenoten daarentegen is het een ideaal boek, zeker als je traject nog dichter aanleunt bij dat van Linda.”

Voor mij gaf het vooral herkenning, moed en af en toe ook een glimlach op dagen waarop dat niet vanzelfsprekend is.

Eerlijk en vlot geschreven

“Misschien is dat uiteindelijk ook de grootste kracht van dit boek: eerlijk en vlot geschreven met een persoonlijke inkijk in hoe Linda haar traject beleefd heeft. Linda deelt haar verhaal open, eerlijk en met veel warmte. Net daardoor voelt het als een boek dat steun kan bieden op verschillende momenten. Voor mij gaf het vooral herkenning, moed en af en toe ook een glimlach op dagen waarop dat niet vanzelfsprekend is. En dat is misschien wel het mooiste compliment dat je een boek als dit kan geven.”

Bedankt voor je recensie, Lies. Wil jij zelf ook kans maken om een gelijkaardig boek voor ons te lezen en te reviewen? Volg ons dan op Instagram en Facebook en wie weet zie je binnenkort wel een oproep langskomen. 

 

 

Laat een reactie achter

Alle reacties worden gemodereerd voordat ze worden gepubliceerd.

Deze site wordt beschermd door hCaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van hCaptcha zijn van toepassing.

Volgende lezen

Alles ruikt anders: omgaan met geurveranderingen tijdens je behandeling
Chemokrullen na chemo: waarom krijg je ze en blijven ze voor altijd?