Je haar afscheren omdat je chemotherapie krijgt. Het is een moment waar veel vrouwen tegenop zien. Maar hoe voelt het écht als die tondeuse aangaat? Voor de ene vrouw is het een opluchting om zelf dat moment te kiezen. Bij de andere vloeien de tranen. En soms wordt er zelfs gelachen! 11 klanten van Rosette la Vedette vertellen openhartig hoe zij het afscheren van hun haar bij chemo beleefden. Van verdriet en twijfel tot onverwachte opluchting. Want er bestaat geen juiste of foute manier om dit moment te beleven.

 

Elly (foto's hieronder): "Op aanraden van mijn schoonmoeder, die ook kanker gehad heeft, ging ik voor mijn chemobehandeling naar de kapper, die een pittig kort kapsel voorstelde om de overgang te verzachten. Tussen de eerste en tweede chemosessie heb ik mijn haren afgeschoren met de tondeuse. Ik was verdrietig die dag, maar mijn zonen van veertien en zeventien hebben me er echt door gesleurd. Ze hadden zelf hun haar laten groeien en hebben het samen met mij afgeschoren, als steun. Met goede muziek, de nodige grapjes en mijn man als gelegenheidskapper is het een prachtig moment geworden. Dankzij m’n zonen hebben we er zelfs een klein feestje van gemaakt! Eeuwige dankbaarheid voor mijn mooie gezin.”

Evelyne: “Twee dagen na mijn tweede chemo begon het goed uit te vallen en heb ik mijn haar in een broske geschoren, een week later was alles weg! Ik heb altijd lang haar gehad maar was blij dat ik het afgeschoren heb! Het viel dan minder op dat het uitviel. Nu heb ik een pittig kort kapsel en ik zou het nooit meer anders willen!”

Kelly: “Toen mijn haar begon uit te vallen, mochten de kindjes het knippen. Mijn man deed ‘de afwerking" met de tondeuse. Ik zou het niet anders willen. Als ik dan toch mijn haar zou verliezen, dan liever op een leuke manier met de kindjes. Ze vonden het super dat ze voor 1één keer kapster/kapper van dienst mochten zijn. Op die manier hebben we van iets pijnlijks toch een leuke herinnering gemaakt.”

Corine (foto's hieronder): “Ik wist het meteen: zelf afscheren in plaats van wachten tot mijn lange lokken uitvielen. Een beetje controle in een grotendeels machteloos proces: dat is voor mij de  beste beschrijving. Een week na de eerste chemo hebben we het gedaan, met het hele gezin! Dat was tegelijk een gespannen, luchtig en grappig moment, ook dankzij onze  drie kinderen. Onze middelste heeft mijn staart met het grootste plezier geknipt, de oudste maakte prachtige foto’s, de kleinste dartelde rond en mijn stoere man had de uitdagende taak om alles te scheren. Het deed me goed. Wat een bijzondere ervaring zo samen. En toen was daar mijn geschoren koppie. Een flashback naar mijn jongste jaren, toen ik er altijd zo bij liep. Het was wennen, absoluut, maar toch overheersten trots, kracht en controle die dag!"

Bianca: “Ik heb gekozen om, zodra ik de eerste lokken haar zou zien (of eruit zou halen, ik wriemel nogal met m'n haar) de tondeuse erover zou gaan. In de derde week na mijn eerste chemo was het zover. Ik zat achter mijn computer en had opeens mijn handen vol met haar. Ik belde mijn vriendin met de boodschap dat de tondeuse uit de kast kwam, en binnen 10 minuten stond ze voor mijn deur (we wonen in dezelfde straat). Mijn vriend heeft mijn hoofd kaalgeschoren, en daarna heeft hij mijn vriendin kaalgeschoren. We gingen samen kaal, dat hadden we zo afgesproken. Mijn vriend hoefde niet kaal, want die was al kaal. En ik vond het een hele mooie, grappige ervaring, en een hele opluchting.” Elly (foto hieronder): "Mijn kleindochter van 5 jaar heeft mijn dochter geholpen met kaal scheren. Ze vond het helemaal geweldig om te doen.Dit was echt een heel speciaal moment voor mij."

Gezina: “Ik heb mijn haren altijd lang gehad, maar op het laatst viel het zo uit dat ik kale plekken kreeg. Toen heb ik samen met mijn vriend besloten dat hij het af ging scheren. Het was een heel verdrietig moment, maar ook heel erg mooi en bijzonder om dat samen te kunnen doen. Ik ben blij dat we dit zo hebben gedaan op deze manier.”

Marina: “bij mij derde chemo begonnen mijn toen nog lange haren eerst bleker te worden en erna begon het uit te vallen. Toen stelde mijn kapper voor het eraf te halen. Nu is alles achter de rug en heb ik een kort kopje. Ik wil het zo kort houden!”

Elly (foto hieronder): “Mijn kleindochter van 5 heeft meegeholpen om mijn haar af te scheren. Ze vond het geweldig. Voor mij was het een heel bijzonder en waardevol moment.”

Kathleen: “Ik wist al dadelijk dat ik mijn haar zou laten afscheren. Drie weken na de eerste chemo heeft een nicht mijn haar geschoren en toen droeg ik jullie mutsen.”

Maria: “Bij mij begon het uit te vallen na de tweede chemo. Mijn kapper is het komen afscheren. Nu begint het terug te komen, 1 maand na de chemo. Het is spierwit en ik wil het kort houden en niet meer verven.”

Inge: "Toen mijn haar uitviel, besloten we het samen met de kinderen af te knippen en met de tondeuse te doen. Mijn oudste 3 kinderen, mijn man en ik waren aan het huilen. De jongste van 2 begon zo hard te lachen, dat we met zijn allen de slappe lach kregen! Uiteindelijk was het dus een heerlijk gezinsmoment waar iedereen met een lach naartoe kijkt!"